Nieuwsarchief

Recencie shows in Groningen & Utrecht

Deze week heeft James Taylor tweemaal opgetreden in Nederland. Op 14 april was hij te zien in de Oosterpoort in Groningen (volgens James een moeilijke plaatsnaam voor een Amerikaan om uit te spreken). Ik vond de concertzaal geweldig. De geluidskwaliteit was ongeëvenaard en er was een zeer goede sfeer in de relatief gezien kleine (1150 bezoekers) zaal. Er was veel meer interactie met het publiek dan bij de show twee weken eerder in Amsterdam, en dit leek echt wat toe te voegen voor de concertervaring. Persoonlijke hoogtepunten in deze show waren  “Something In The Way She Moves”, “Wandering” en Arnold McCullers solo bij “Shower the People”. James stem was in nog betere vorm dan in Amsterdam en gaf me meerdere malen tijdens de show kippenvel.


Ik had de grote eer om de soundcheck voor het concert in Groningen bij te wonen. Tijdens de sound check, nadat alle instrumenten waren aangesloten e.d., spelen James en de band een aantal nummers om de geluidsman de mogelijkheid te geven het geluid van elk instrument en de balans tussen de verschillende instrumenten perfect af te stemmen. Voornamelijk tijdens het eerste nummer dat ze speelden kon je duidelijk horen dat de kwaliteit van het geluid met de tijd steeds beter werd. De nummers die men speelde tijdens de soundcheck waren voornamelijk nummers die ook op de set list voor de show stonden: “Walking Man”, “One More Go Round” en “Steamroller”. Daarnaast speelden ze een prachtige cover van Bob Dylan’s “Don’t Think Twice It’s Alright”. Tussen de diverse nummers begon de band vaak spontaan met muzikale improvisaties gebaseerd op wat ze zojuist hadden gespeeld. Het was leuk te zien hoe veel plezier deze muzikanten uit hun werk halen.


De show in Utrecht (16 april) was erg vergelijkbaar met de show in Groningen, met exact dezelfde setlist. De concertzaal van TivoliVredenburg in Utrecht heeft een aparte, bijna ronde vorm (hoewel het deel achter het podium afgesloten was). De geluidskwaliteit was goed, maar zoals vaak in zalen voor symfonische muziek kon je merken dat de geluidstechnici meer moeite alles onder controle te houden. James liet per ongeluk zijn gitaar vallen toen hij Andrea Zonn aan het introduceren was. Hierna wisselde hij snel van gitaar zodat zijn gitaartechnicus de gitaar na kon kijken. Voordat hij het nieuwe nummer inzette, maakte hij nog wat grappen over wat gebeurde. Hij vertelde de nieuwe gitaar "dat kan jou ook gebeuren als je niet meewerkt", waarna hij het publiek serieus aankeek en mededeelde dat "je streng moet zijn soms bij het opvoeden van een gitaar". Hoogtepunten van dit concert waren voor mij de instrumentale solo's van Michael Landau en Larry Goldings tijdens “Steamroller”. Een ander uitzonderlijk moment was het call-and-response' deel van “Country Road”, dat nog beter getimed leek te zijn dan anders.


James heeft nog 6 concerten op de agenda in Italië, waarna hij eindelijk weer naar huis kan na deze uitzonderlijke tour. Ik hoop dat hij snel terug komt in Europa, maar die kans is waarschijnlijk niet zo groot.