Nieuwsarchief

Before This World review

Eindelijk is er na meer dan 12 jaar weer een nieuw James Taylor album en het is een echte James Taylor klassieker. Op het album staan 9 nieuwe originele nummers en een cover.

Het is ongelooflijk hoe goed James' stem nog steeds klinkt. Hij is nog steeds zo warm, comfortabel en zacht als vroeger. Het album blinkt uit in simpele arrangementen en producties, met een sterke focus op James' stem en gitaar. Hierin ligt ook de unieke sterkte van James' legendarische bandleden: ze voegen ontzettend veel toe aan de nummers zonder deze te overschaduwen, waardoor de basis van de liedjes intact blijft.

Het album opent met Today Today Today, een country nummer over opnieuw beginnen. Op dit nummer is ook een duidelijke rol weggelegd voor Andrea Zonn op de viool. Het volgende nummer op het album is You and I Again, wellicht een van de meest aangrijpende liefdesliedjes die James ooit heeft geschreven. Ik vind James' frasering van de liedtekst bij dit nummer er mooi. Yo-Yo Ma voegt als gastmuzikant een mooie cellopartij toe en Michael Landau speelt fijne partijen op de akoestische gitaar. Hoe goed het nummer ook is, ik denk dat een nog simpeler arrangement de kracht van het nummer meer naar voren had laten komen.

Angels of Fenway is waarschijnlijk mijn minst favoriete nummer op het album. Hoewel ik de energie en de creatieve tekst van het nummer kan waarderen, wil het nummer me gewoon niet pakken. Wellicht komt dit omdat ik me niet echt kan verplaatsen in de tekst omdat ik niet echt om sport geef. Stretch of the Highway is het nummer op het album met de lekkerste groove, wat voor een groot deel komt door de sterke drumpartij van Steve Gadd. Ook de blazerssectie op dit nummer helpt het nummer kracht te geven. Het is fijn dat, in verhouding tot de liveversie van het nummer in de laatste tour, de stem en gitaar (erg fijne gitaarmelodie) van James meer op de voorgrond staan.

Montana is een van mijn favorieten op het album. Het nummer herinnert sterk aan Sweet Baby James (ook een wals). Dit nummer laat mij zien dat James nog steeds prachtige teksten kan schrijven. Ik geniet van stukken als "Up in my cabin, over the valley. Under the blankets with you”. Larry Goldings’ piano klinkt geweldig in combinatie met  James’ gitaar. Dit viel vooral op in een liveversie van het nummer afgelopen week op de Amerikaanse televisie.

Watchin’ Over Me is een lied over het herstel van James na zijn verslaving. In het nummer ligt de nadruk sterk op de zangpartijen van James en zijn vocalisten Arnold, Kate, Andrea en David. SnowTime is een andere van mijn favorieten. Ik kan gewoon niets slechts aan dit nummer ontdekken. James' stem klinkt uitzonderlijk helder, de muziek (focus op gitaar en percussie) is fijn en ik vind de tekst erg vindingrijk, zeker wat betreft rijmschema (“It was snowtime, it was showtime, it was no-time, to be lost in downtown Toronto”). Ik kijk er naar uit dit nummer live te horen tijdens een concert!

De titeltrack van het album, Before This World, is een ietwat mysterieus folknummer. Sting zingt de tweede stem die prachtig samenklinkt met James stem. Via een muzikaal intermezzo gaat het nummer over in Jolly Springtime. Dit is een simpel, vrolijk nummer over het begin van de lente dat steeds in mijn hoofd blijft hangen.

Far Afghanistan is waarschijnlijk het nummer op het album dat, zeker qua onderwerp, het meest buiten James Taylors' comfort zone ligt. Het nummer verhaalt over de verwarring bij soldaten die voor het eerst ten strijde trekken. Het is niet perse een protestnummer, maar het is wel erg kritisch op oorlog in het algemeen. Het mars-achtige ritme past perfect bij het nummer. De toevoeging van de Shehnai (Aziatisch instrument) geven dit nummer een erg indrukwekkende, sterke sfeer.

Wild Mountain Thyme is het perfecte einde voor een album. Dit Schotse/Ierse volksliedje is al lange tijd een van mijn favoriete James Taylor covers geweest, dus ik ben blij dat hij het eindelijk op een album heeft gezet. Het arrangement is elegant en simpel met een sterke focus op James' gitaar en de zangpartijen (die over de jaren steeds beter zijn geworden).

Al in al dus een goed album waarvan ik zeker weet dat je er van gaat genieten. Ik kan niet wachten tot James besluit nog eens een album te maken. In recente interviews heeft hij aangegeven dat het maken van dit album zoveel voldoening gaf dat hij zeker nog eens een album wil maken. Laten we hopen dat het deze keer geen 12 jaar duurt.